Bądź bezpieczny z Martinem

Żeby nikt cię nie nabrał na telefonie — 12 lekcji na poziom, praktycznie, bez straszenia.

To nie jest pogadanka-straszak i nie dwugodzinny wykład. To praktyczny kurs: hasło, fałszywa wiadomość, zgody w telefonie, zdjęcie, druga bramka — a na końcu pomagasz klasie. Każdy poziom ma 12 lekcji. Poziomy 1–2 za darmo, od 3 rodzic płaci osobno od kodowania. Szkoła może kupić licencję dla klasy. Certyfikat, bez e-maila dziecka.

Trzy zdania, które prawie zawsze działają: Nie klikam, gdy coś się spieszy i chce hasło. Nie wysyłam tego, czego nie powiesiłbyś na tablicy dyrektora. Mówię dorosłemu — rodzic, nauczyciel, świetlica. Nie jesteś kapusiem. Prosisz o ochronę.

Cztery projekty: zasady rodzinne, przegląd telefonu, kampania klasy, bezpieczniejszy profil. Poziomy 1–2 są za darmo. Od Cienia to jest premium. Jeśli trudno powiedzieć to na głos, jest pomoc jak Telefon Zaufania 116 111.

Twoja droga

Kliknij poziom albo śledź, gdzie jesteś. Poziomy 1–2 są za darmo.

Ściąga

Spieszy się i chce hasło / kod / „potwierdź konto” → nie klikam. Szkołę otwieram sam zakładką albo adresem, który znam.
Hasło to długie zdanie, nie ksywka + rok. Każda usługa inne. Rodzic pilnuje sejfu (password manager). Kartka na monitorze to nie sejf.
Szkolnego konta się nie pożycza. Pożyczone konto = pożyczone imię. Hasło na czacie = zmień je z rodzicem.
Kodu z SMS ani 2FA nikomu nie czytaj — ani „supportowi”, ani „bankowi” przez telefon. Kody zapasowe są u rodzica, nie w zdjęciach.
Zdjęcie: gdyby wisiało przy gabinecie dyrektora, wysłałbyś je? Nie → nie wysyłaj. Screenshot żyje dalej, nawet jeśli było „tylko do nich”.
Cyberprzemoc: screenshot (data widoczna), nie kłóć się, powiedz dorosłemu. Szkoła tym się zajmuje nawet wtedy, gdy stało się wieczorem w domu.
Prywatne konto to standard. Bio bez nazwiska + szkoły + adresu. Zgody (lokalizacja, mikrofon) da się wyłączyć. „Zawsze” przy lokalizacji to za dużo.
Otwarte Wi-Fi: przeglądaj, nie loguj się. Żywa lokalizacja tylko dla rodziny, nie do relacji. Kopia szkolnej roboty jest na Drive, nie tylko w telefonie.
Na plakacie klasy daj jak to zrobić i dokąd iść — nie czaszkę i nie instrukcję oszustwa.

Słowniczek

Phishing — przebranie. Udaje szkołę, grę albo „Microsoft” i chce, żebyś wpisał hasło.
Scam — fortel o pieniądze, „nagrodę” albo tanie rzeczy do gry. Jeśli nie brałeś udziału w losowaniu, nie wygrałeś. Kod z SMS to klucz.
Doxxing — publikowanie o tobie tego, czego nie chciałeś: imię, szkoła, adres, zdjęcie z czatu.
2FA — druga bramka. Hasło + kod z telefonu. Nawet gdy hasło wycieknie, konto nie. Kody zapasowe u rodzica.
Zgoda — co aplikacja może używać: lokalizacja, mikrofon, kontakty, zdjęcia. Da się to wyłączyć. Latarka nie potrzebuje kontaktów.
Password manager — sejf. Pamiętasz jedno główne hasło (albo odcisk palca). Reszta zostaje w sejfie, nie w notatce „hasła”.
Cookies — ślad w sieci. Niektóre trzymają cię zalogowanym do szkoły. Opcjonalne są do reklam — te możesz odrzucić.
Cyberprzemoc — powtarzane krzywdzienie przez wiadomości, grupy, zdjęcia, wykluczanie. Trzy kroki: dowód, bez kłótni, dorosły.

Szukasz kodowania? Koduj z Martinem się nie zmieniło.